Ang Wikang Koreano — Susi sa Puso ng mga Tao
Isang sanaysay tungkol sa wika, koneksyon, at pang-araw-araw na buhay sa Korea Pamumuhay sa Korea Noong dumating ako sa Chungju noong June 2004, ang una kong inaasahan ay na makakaraos ako sa Ingles. Guro naman ako — marunong akong makipag-communicate. Ngunit mabilis na napagtanto ng aking father-in-law na kailangan ko ng higit pa roon. Kaya naman, walang aksaya ng panahon, inupo niya ako at sinimulan ang isang bagay na hindi ko malilimutan habambuhay — itinuro niya sa akin ang Korean, simula sa pinakasimpleng letra ng Hangul hanggang sa mga salitang kailangan ko sa araw-araw. Hindi iyon naging madali sa simula, ngunit doon ko natutunan ang isa sa pinakamahalagang aral tungkol sa wikang Koreano: ang paggalang ay hindi lamang kilos — ito ay nakalagak sa mismong salita. Lalo na pagdating sa mga matatanda, ang bawat pangungusap ay kailangang may kasamang yo sa dulo. Ang simpleng "Gamsahamnida" ay nagiging "Gamsahamnida-yo" — at sa paningin ng isang lolo o lola sa Ch...